REINCARNATIE: DE DANS VAN HET ENE
door Roeland de Looff © roeland@dirah.nl
Wat gebeurt er als het fysieke lichaam
sterft?
Volgens Ramana Maharshi is het eenvoudig:
- Als je nu in een illusie leeft (denken dat je een afzonderlijk individu bent, dat je zelfstandig dingen doet, dat ruimte en tijd echt zijn enz.) dan zal je na de dood van het fysieke lichaam in een illusie blijven leven.
- Als je nu weet wat echt is, dat er slechts eenheid is dan houdt het incarneren op.
Mijn commentaar: Het doorlopend kracht geven aan een illusie schept een astraal lichaam.
Gedachten zijn immers kracht. Verkeerd gerichte gedachten indien lang volgehouden kunnen
een eigen energetische, astrale vorm (astraal lichaam) scheppen.
Lang volgehouden verkeerde gedachten zorgen ervoor dat er een energievorm geschapen wordt
welke met die gedachten overeenkomt.
Astrale vormen laten zich sneller vormen door gedachten dan grofstoffelijke vormen
(materie).
Het zo ontstane astrale lichaam kan na de fysieke dood gaan 'rondspoken' (kan gebeuren als
mensen onverwacht sterven bijv. tijdens een verkeersongeluk), tussenlevens doormaken en
zich hechten aan een nieuw fysiek lichaam.
De tussenlevens vinden plaats zoals het astrale lichaam
verwacht.
Als het astrale lichaam Jezus of Boeddha verwacht dan zal hij Jezus of Boeddha zien. Als het astrale lichaam volzit met schuld en angst en hij denkt straf te verwachten dan kan hij een hel ervaren.
Als het astrale lichaam ervan overtuigd is dat hij in de hemel zal komen dan zal hij de hemel ervaren enz.
De sferen in deze tussenlevens zijn ook van astrale aard, vandaar dat ze zich snel voegen naar de gedachten.
Een astraal lichaam wat daar terecht is gekomen zal het gevoel hebben dat hij kan 'toveren'. Gebouwen verschijnen en verdwijnen onmiddellijk door dat te wensen. Grofstoffelijke energie reageert veel trager.
Het astrale lichaam is zoals alles deel van het Ene, maar het 'denkt' dat het afgescheiden is. Wat dat betreft is er weinig verschil tussen het leven in een stoffelijk lichaam.
Zowel het grofstoffelijke als fijnstoffelijke (astrale) lichaam maken deel uit van het Ene, maar zien zichzelf als afzonderlijke eenheden.
Nu in een illusie dan ook later (na de dood) in een illusie.
Als je weet dat je eenheid bent en dat er niemand is die iets doet dan valt de
voedingsbodem voor de energiestructuur die incarneren mogelijk maakt (namelijk de
verkeerde gedachten over afscheiding) weg.
Vandaar dat er volgens Ramana Maharshi op een fundamenteel niveau geen sprake is van
reïncarnatie, maar dat dit op een illusionair niveau, in een schijnrealiteit, wel kan
plaatsvinden.
De schijnrealiteit waarin vrijwel iedereen leeft zal ook na het sterven van het fysieke
lichaam gewoon doorgaan.
Realisatie betekent het ervaren van de echte realiteit. Daarin is slechts eenheid, wordt
niets geboren, sterft niets en is er ook geen reïncarnatie.
Vandaar dat alle Hindoe filosofen het erover eens zijn dat na realisatie het spel van
reïncarnatie eindigt.
Ramana Maharshi: "Hoewel het
bewustzijn onkwetsbaar is verkrijgt het door foutieve identificatie met een kwetsbaar
instrument, het lichaam, een foutieve indruk van kwetsbaarheid.
Vanwege deze foutieve identificatie probeert het vast te houden aan het lichaam wat een
reeks van wedergeboorten tot gevolg heeft. Echter op een bepaald moment komen deze
wedergeboorten tot een einde en wordt duidelijk dat het enige dat eeuwig bestaat het ZELF
is."
Het Tibetaanse Wiel van Dood en Wedergeboorte
Let op de demoon die illusies en onwetendheid vertegenwoordigt en dit wiel vasthoudt
Leringen van Ramana Maharshi
Ramana
Wat is de ziel?
De zintuigen van ieder levend organisme scheppen een wereld van dualiteit.
'Ik' tegenover of in samenwerking met andere eenheden.
De echte wereld is alleen eenheid. Als je zou kunnen zien wat er werkelijk is dan zie je
een dans van energie waarin alles met elkaar is verbonden. Er is maar één van ons hier.
De zintuigen maken daar een illusionaire wereld van dualiteit van.
Dit is een noodzakelijke fase in het voortbestaan van een
organisme. Immers ieder organisme moet dualiteit ervaren tussen zichzelf en de prooi
(voedsel). Zo niet dan zal een organisme niet in actie komen om voedsel te
bemachtigen.
Nu hebben gedachten de mogelijkheid om als ze constant worden volgehouden
een astrale entiteit te creëren. De ziel is dan ook een astrale eenheid welke is ontstaan
naar aanleiding van foutieve (illusionaire) gedachten.
Alleen levende wezens hebben een individuele ziel want alleen zij nemen een wereld van
schijnbare dualiteit waar. Levenloze voorwerpen hebben ook een fijnstoffelijke
uitstraling, maar dat is iets anders als de individuele ziel.
Wat ontstaan is op basis van een illusie kan zelf ook niet meer dan een illusie zijn.
Uiteindelijk is de ziel dan ook een fata morgana, een schijnentiteit. Deze schijnentiteit
zal op een gegeven moment realiseren dat het een schijnidentiteit is. Net zoals alles is
het slechts een deel van de eenheid, maar het denkt dat het op de een of andere manier
afgescheiden is. Dat is het grote misverstand.
Informatie over spirituele counseling vanuit een perspectief van non dualiteit
Big Bang, een kosmisch ongeluk?